..KrA~TaI..'s profile*L i t t l e ~ R a B B ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
*L i t t l e ~ R a B B i T *ทุกสิ่ง...เกิดได้ด้วย...ตัวเราเอง April 18 กล้วยทอดเห๊อะม่ะได้เข้ามาอัพนานมั่กๆๆ เรื่องราวการไปเที่ยวก็ยังอัพม่ะเสร็จเลยอ่ะ
หุหุหุ เรื่องยาวเลยอ่ะ เปงการเดินทางที่ยาวไกลมั่ก แวะเขาค้อเสร็จก็ต่อที่ภูหินร่องกล้า
ระยะทางมหาโหดสุดๆๆ ยกนิ้วให้เลย จากภูหินร่องกล้าก็ไปต่อที่ภูทับเบิก ทางลงเขาตลอด
น้ำมันก็ใกล้หมดใจตุ้มๆๆต่อมๆๆมั่กๆๆ แล้วก็ไปนอนที่น้ำหนาว เปงครั้งที่สอง
ที่แห่งนี้เปงเหมือน first trip ของเราสองคน มากี่ครั้งก็ยังหวานเหมือนเดิม
หนาวที่สุดเลย....บรรยากาศเดิมๆยังคงอยู่ ความรักที่ยังคงตราตรึงต่อไป
และแล้วการเดินทางครั้งนั้นก็สิ้นสุดลง ...ขอบคุณคับที่พาเที่ยวได้ตลอดทุกที่ที่เราอยากไป
ปีนี้เพิ่งจะได้มาอัพเปงครั้งแรก มีเรื่องราวมากมาย
ทามไมมีแต่เรื่องมะสาบายใจตลอดเลยเนี๊ยะ
เราเปงไรของเราว่ะ....นอนร้องไห้หลายคืนแล้วนะ
ทามไมน้ำตามันก้อไหลออกมาโดนม่ะอยากให้มันออกมา
เราต้องผ่านมันไปได้ซะน่ะ...กระต่ายซะอย่างเว้ยยยย
เรื่องไหนๆก็ผ่านได้อยู่แล้วซิน๊า....จิงม่ะ
สู้ๆๆ ให้กะลังใจตัวเองเปงเรื่องที่ดี
ถ้าเราม่ะให้กะลังตัวเองแล้วใครจะมาให้เรา...จิงม่ะ??
ถ้าเราม่ะช่วยเหลือตัวเองก่อนแล้วใครจะมาช่วยเรา...จิงม่ะ??
ถ้าเราม่ะลงมือทามด้วยตัวเราเองแล้วใครจะมาทามให้เรา...จิงม่ะ??
ถ้าเราม่ะแก้ปัญหาด้วยตัวเราเองแล้วใครจะมาแก้ให้เรา....จิงม่ะ??
ทุกเรื่องมันอยู่ที่ตัวเราเองซิน๊า...ดีม่ะดีอยู่ที่เรากะกำหนดช่ายใครทามให้...จิงม่ะ??
ผ่านสงกรานต์มาแล้วกลับบ้านคราวนี้เล่นน้ำหน่ำใจมั่กๆๆ
เล่น 4 วันติดหมดเเรงข้าวต้มเลย
ตัวดำปิ๊ดปี้....ดำเปงเป็ดเลยว่ะ
แต่หนุกหนานก้อยอมเว้ย....หนึ่งปีมีครั้งเด่ว
กลับบ้านคราวนี้รู้สึกรักพ่อกะเเม่และย่ามั่กๆๆๆๆๆๆๆ
รักจนม่ะอยากกลับมาทามงานแล้วอ่ะ
อยากอยู่ที่บ้านแล้ว...ทามไงดี
แล้วมาอยู่ที่นี่...ใครจะกินข้าวกะย่า กะพ่อ กะแม่
...ใครจะมาซักผ้าให้
...ใครจะคอยคุยด้วย เล่าเรื่องหนุกหนานให้ฟัง
...ใครจะคอยถามเรื่องราวต่างๆๆ
...ใครจะคอยพาไปเที่ยว ไปตลาด ไปซื้อของ
....ฯลฯ..... คิดถึงจึง
.......อยากกลับบ้าน.....กล้วยทอดเห๊อะ.....
December 13 >>เดือนแห่งความสุข<<ได้เวลากลับมา UpDate แล้วคับพี่น้อง
หลังจากห่างหายไปเปงแรมเดือน
คิดถึงนะเนี๊ยะ ช่ายว่าได้ของเล่นใหม่แล้วจาลืมของเก่า
จาว่าไปมันก็ม่ะช่ายของเล่นใหม่ซะหน่อย ไอ้เจ้า Hi5 เนี๊ยะ
เพราะว่าเราเล่นมานานแล้วนะ เพิ่งจามา Hot เอาช่วงนี้เเหละ....หุหุหุหุหุ
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
มาเข้าเรื่องเลยดีกว่า ทามไมถึงได้บอกว่าเดือนนี้เปงเดือนแห่งความสุข
ก็ชอบอ่ะ เดือนพฤศจิกายน-ธันวาคม-มกราคม-กุมภาพันธ์ ช่วงนี้อ่ะชอบมั่กๆๆๆๆ
เดือนพฤศจิกายน ก็เปงเดือนเกิดของ Sarawuty แล้วก็ยังเปงเดือนได้เที่ยวพักผ่อน
เดือนธันวาคม เดือนนี้เเหละมีตั้งหลายเทศกาล ทั้งคริสต์มาส และปีใหม่
ชอบมั่กๆๆเลย ได้เห็นไฟแสงสี ของต้นคริสต์มาส สถานที่แต่ละเเห่งก็มีการตกแต่งด้วยไฟสีต่างๆ
เปงเวลาแห่งการพักผ่อนจิงๆ วันลาก็ได้เอามาใช้ให้หมดในเดือนนี้แหละ จาหมดปีแล้วนี่
ต้องรีบใช้ วางแผนเดินทางท่องเที่ยวทุกอาทิตย์เลย พอสิ้นปีก็มาฉลอง ปีใหม่
นั่งนับ Countdown กะที่บ้าน มีพ่อแม่ ย่า อา น้องๆ มาร่วมร้องเพลงปีใหม่กัน...มีความสุขจิงๆๆ
เดือนมกราคม ก็เปงเดือนเกิดของข้าพเจ้าเอง จะมีความสุขมั่กๆๆ ถ้าพ่อกะแม่โทรมา Birthday แต่เช้า...
เดือนนี้ก็ plan ไว้สำหรับเที่ยวกะเพื่อนฝูงทั้งหลาย
เดือนกุมภาพันธ์ เดือนแห่งความรัก เห็นผู้คนมีความรักให้แก่กันแล้วก็แอบอมยิ้มอยู่คนเด่ว
แม้ว่าเราอาจจะมะได้ดอกไม้เหมือนคนอื่นก็ตาม แต่ก็มักมีสิ่ง surprise ม่ะเคยซ้ำกันสักปี
แบบนี้จะม่ะให้มีความสุขยังไงล่ะ เทศกาลแบบนี้หนึ่งปีมี 4 เดือนเอง เก็บวันลาไว้เยอะๆๆ หุหุหุหุ
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
และนี่ก็เปงอีก 1 โปรแกรมสำหรับเดือนแห่งความสุขที่เราได้ไปเที่ยวมา หยุดยาวตั้งแต่ 5-10 ธ.ค. เลยเรา
ตอนแรกก็ทะเลาะกันอยู่ว่าจาไปไหน ก็เราเปงคนที่ชอบมีจุดมุ่งหมายหรือว่าโปรแกรมเอาไว้ก่อน
ไปม่ะไปค่อยว่ากัน แต่คุณเด๋อเธอนี่ซิ ม่ะชอบวางแผนไรไว้ก่อนเลย หรือว่าวางไว้แล้วแต่ม่ะยอมบอกเราสักที
เราก็เปงพวกใจร้อน ต้องรู้ก่อนอย่างน้อย 2 อาทิด ก็จาได้ลางานไว้ทันง่ะ ม่ะงั้นเคลียร์งานม่ะทันโดนด่าอีก
สรุปแล้วทริปนี้ก็รู้ก่อนไป 1 วัน แต่เราก็ลางานไว้ก่อนล่ะ กันไว้ก่อน เด่วลาม่ะทัน อิอิอิ
ตกลงเริ่มเดินทางกันได้เลย ออกเดินทางมุ่งสู่เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ ตอนเที่ยงของวันที่ 6 ธันวา
ขับรถออกมาได้นิดหนึ่ง นึกขึ้นได้ ลืมเอาเต้นท์มาด้วย สิ่งสำคัญสำหรับทริปนี้เลยนะเนี๊ยะ
มุ่งหน้าเดินทางไปเรื่อยๆๆ กะว่าจาเเวะดูทุ่งทานตะวันซะหน่อย มันม่ะได้อยู่ริมทางเลยอ่ะ
ก็เลยอด แวะซื้อไก่ย่างวิเชียรบุรี มากินด้วย มันขึ้นชื่อว่าอร่อย คุณเด๋อก็เด๋อสมชื่ออีกล่ะ
ถามเราว่า แล้วร้านไก่ย่างวิเชียรอะอยู่ไหนล่ะ ม่ะเห็นมี มีแต่ชื่อร้านอะไรม่ะรู้ จาอร่อยเท่ารึป่าว
โอ้ยยยยย จาบ้าตาย เค้าม่ะช่ายชื่อร้าน มันเปงชือ่อำเภอวิเชียรบุรี ที่มีไก่ย่างอร่อย
เค้าก็เลยพูดกันติดปากว่า ไก่ย่างวิเชียร ...... เด๋อจิงๆๆ จามีใครคิดได้แบบนี้อีกม่ะเนี๊ยะ
เดินทางเลี้ยวเข้าเส้นทางสู่เขาค้อแล้ว เจอเนินมหัศจรรย์ เค้าบอกว่าให้จอดรถแล้วปลดเกียร์ว่าง
รถจาไหลขึ้นเนินเอง เราก้อลองทามดู อืมมม ก็จิงนี่หว่า แต่ว่ามันหลอกตาไว้อ่ะให้นึกว่าเปงเนิน
แต่ความจิงแล้วมันเปงทางลาดลงอยู่แล้ว รถมันก็เลยไหลตามเเรงโน้มถ่วงของโลกเปงธรรมดา
ขับรถมาถึงทางเข้าไปตัวอำเภอ แวะซื้อเทียนกะ ไข่ไก่ซะหน่อย อาหารหลักของเรา ทามง่ายที่สุดล่ะ
แล้วก็เลยถามที่พักจากคนขายว่ามีที่ไหนให้กางเต็นท์นอนได้บ้าง เค้าก็บอกว่ามีทุกที่เลยพี่ตามที่ชมวิวอ่ะ
เราก้อถามต่อ แล้วมีห้องน้ำให้หรือป่าวค่ะ มีค่ะมีห้องน้ำให้ทุกที่เลย ในความคิดเราก็คิดว่า โอโห้ เขาค้อนี่ดีจิงๆ
มีจุดชมวิวให้แล้วยังมีห้องน้ำให้อีกด้วย คิดว่าแบบม่ะเสียตังค์ง่ะ ก้อขับรถหาจุดชมวิวม่ะเห็นมีป้ายบอกสักอันเลยว่ะ
หาไปเรื่อย ก็เริ่มคิดได้ที่เค้าบอกว่ามีเยอะอ่ะ ที่พักแบบรีสอร์ทหรือป่าวหว่า เพราะที่ผ่านมาเนี๊ยะมีแต่รีสอร์ททั้งนั้น
ก็เลยขับหาที่พักตั้งหลายที่ จนมาจบที่ เขาค้อทะเลหมอก เราเห็นคนกางเต็นท์เยอะดีก็คิดว่าน่าจาสวยคนถึงมากางกันเยอะ
ก็เลยเข้าไปถามว่ามีที่ให้กางเต็นท์มั้ย เค้าบอกว่ามี เราก้อถามต่อ คิดราคายังไง เค้าบอกว่ามากันสองคนปกติคิดคืนล่ะ 500
แต่สำหรับพี่ คิดคนล่ะ 100 ละกัน มีเต็นท์ให้ เราถามอีกว่า แล้วถ้าเอาเต็นท์มาเองล่ะ คิดไง เค้าก็บอกว่า 100 เหมือนกัน
แล้วงี้ กรูจะกางเต็นท์ตัวเองไมว่ะ ใช้เต็นท์ของรีสอร์ทม่ะดีก่าเร๊อะ บ้าป่าว...
แล้วเต็นท์ที่เห็นเยอะๆอ่ะ เปงของรีสอร์ททั้งนั้น เลือกทำเลนอนได้เต็มที่ คนก็มานอนกันเยอะนะ ที่วิวสวยกะลังดี
ราคาม่ะเเพง ได้เต็นท์แล้วก็เริ่มทามกับข้าวกินกันวันนี้ก็แค่หุงข้าวกินกะ ไก่ย่างวิเชียรที่เซ็งไปหมดแล้ว กะ ปลากะป๋อง
กินอยู่อย่างประหยัด มาเที่ยวม่ะค่อยหิวเท่าไหร่อ่ะ อิ่มอกอิ่มใจไปหมด ได้เที่ยวสมใจนึก คริคริคริ
ตอนนอนก็คิดว่าจาได้นอนแบบพักผ่อนเต็มที่ แต่ที่ไหนได้ เต็นท์ข้างๆ นอนกรน โค-ตะ-ระ เสียงดัง
ยิ่งกว่าเรือกลไฟอีกอ่ะ เราสองคนว่านอนง่ายแล้วนะ เที่ยวไหนทีไรหัวถึงหมอนปุ๊บก็หลับเปงตาย
แต่คราวนี้ม่ะไหวจิงๆๆ เด๋อนอนม่ะได้เลยอ่ะ เรายังพอหลับๆตื่นๆ เอาที่ครอบหูมาปิดไว้เลยนอนได้สาบายหน่อย
เฮ้อออออ เศร้าใจจิงๆ จามาพักผ่อน กลับต้องมาอดนอนซะงั้น..
พอเช้าก้อออกมาดูพระอาทิตย์ขึ้น อากาศกะลังสาบาย ม่ะหนาวเท่าไหร่ ลมเย็นมากกว่า ประมาณ 17 องศา
ที่นี่มีอาหารเช้าให้ด้วย คุ้มนะ คืนล่ะ 100 มีที่พักพร้อมอาหารเช้า โอเชเลยใช้ได้..
แล้วก็เริ่มออกเดินทางไปเที่ยวหอสมุดแห่งชาติ แล้วก็เส้นทางสู้รบกับคอมมิวนิสต์ ที่ฐานสนับสนุนอิทธิ
เปงชื่อคนนายพลนะจ๊ะ อย่าคิดว่าเปง อิทธิ พลางกูลล่ะ และอนุเสาวรีย์ผู้เสียสละเขาค้อ
ที่ร่วมกันต่อสู้กะคอมมิวนิสต์ ที่เขาค้อเนี๊ยะจะเปงฝ่ายรัฐบาล ส่วนอีกที่หนึ่งที่กะลังจาไป
คือภูหินร่องกล้าเปงฝ่ายคอมมิวนิสต์ เห็นเรื่องราวต่างแล้วขนลุกเลยอ่ะ เริ่มทามให้เรา
อยากศึกษาเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วล่ะซิ เพราะพ่อเราก็เกือบเอาชิวิตไปทิ้งกลางสมรภูมิ
การสู้รบระหว่างรัฐบาลกะคอมมิวนิสต์ด้วยซิ น่าสนใจมั่กๆๆ
จากนั้นก็ไปที่พระตำหนักเขาค้อ วิวสวยมั่กๆๆไปต่อที่น้ำตกศรีดิษฐ์ เปงน้ำตกที่มั่กๆเลย
เเม้จะมีแค่ชั้นเด่วก็ตาม แต่ว่ามีหน้ากว้างน้ำไหลตกลงมาสวยมั่กๆๆ
#########################################################################
เล่ามาซะยาวเลย เพิ่งหมดแค่ วันครึ่งเองนะ เด่วเดินทางต่อ
วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะจ๊ะ ไว้ติดตามชมตอนต่อไป หนุกหนานม่ะเเพ้กันชัวร์
October 02 ....มึนตรึม....รักพ่อที่สุดเลย มีความสุขมั่กๆๆนะค่ะท่านพ่อ
รู้ว่าพ่อเหนื่อยเพื่อลูกมาทั้งชีวิต ต่อจากนี้ไป ลูกจาเหนื่อยเพื่อให้พ่อมีความสุขตลอดไป
ด้วยสัญญาจากลูกสาวเลือดทหารคนนี้....รักมากมายมากกว่าชีวิต...ขอให้เฮงๆๆๆ ถูกรางวัลที่1 นะจ๊ะ
ช่วงนี้มึนๆๆตึงๆๆ ไงม่ะรู้
ปวดหัว ปวดตา ม่ะสาบายตัวเลยว่ะ
เปงไรหว่า หาสาเหตุม่ะเจอ
อยากหลบไปพักสักอาทิดหนึ่ง คงจาดี ...หุหุหุ
หลายคนสงสัยและเปงห่วงเรื่องรักของเรา
ยังสาบายดีนะจ๊ะ ม่ะมีอะไรหรอก
คนเราเมื่อตัดสินใจเดินร่วมทางกัน มันก็ย่อมมีปัญหาเปงธรรมดาของมะนุด
สำหรับเราสองคน เวลามีปัญหาเรา เรานี่เเหละที่เปงคนคิดมาก
ม่ะรู้จักลด ละ เลิก กะปัญหาบางอย่าง
แต่สำหรับเค้า แค่ข้ามคืนก็ลืมหมดแล้วว่าเราทะเลาะกัน หรือว่า งอน
เค้าเปงแบบนี้ก็ดีไปอย่างนะ แต่เรากัวว่ามันจาเปงเหมือนเดิมอ่ะดิ
เราคิดว่าเค้าแค่ข้ามคืนก็ลืมหมด ก้อเลยม่ะได้ใส่ใจ
แต่ว่าเรากลับคิดผิด เค้ากลับเอามาคิดมากกว่าเราอีก
จนทามให้กลายเปงปัญหา...ก็หวังว่ามันจาม่ะเกิดขึ้นอีก
เราคงคิดไปเองละมั้ง...อย่าคิดมากน๊า..RaBBiT...
ขอบคุงสำหรับความห่วงใยจากทุกคน
.... รักพวกแกมากนะเว้ย ..คิดถึงๆๆๆๆ
Create Yours @ NackVision August 17 ทุกปัญหา มีทางออกของมันเสมอ^^เฮ้ออ ทามไมช่วงนี้มีเเต่เรื่องเน๊อะ
แค่ตัวเองก็เอาตัวม่ะรอดล่ะ นี่ยังสารพัดปัญหาดาหน้ากันเข้ามา
ตอนแรกก็คิดแก้ปัญหา หาทางออกเองอ่ะนะ
ม่ะได้อยากบอกหรือทามให้คนใกล้ตัวเราต้องมาทุกข์ไปด้วย
แต่ก็เผลอหลุดปากออกไป ก็สีหน้าและท่าทางที่หงุดหงิดบ่อยของเรา
อะไรๆๆ ก็ม่ะดีไปซะหมด ทามอ่ะไรก็ม่ะได้มีความสุขเลย
เค้าก็คงต้องคิดบางล่ะ แต่พอได้พูดได้ระบายมันก็ดีขึ้นอ่ะ
เหมือนที่เราเคยบอกหลายคนไว้ ว่าถ้ามีปัญหาอ่ะไร ก้อให้ระบายออกมา
มันจาดีก่าที่เราเก็บไว้คนเด่ว แต่ปัญหาของเรา เราก่อเอง ก็ม่ะอยากให้ใครเดือดร้อน
ก็คิดว่ามันคงมีทางออก แต่ลำพังตัวเราเองคิดม่ะได้มากหรอก
ถึงมีคนเค้าบอกว่า มีเพื่อนคู่กายที่ดี ก็ช่วยแก้ปัญหาได้ร้อยเเปดอย่าง
พอเราเปิดปากระบายปัญหาที่เรามี มันก็เหมือนได้เห็นแสงทางสว่าง
จากที่มืดแปดด้าน มองหาทางสว่างม่ะเจอ เค้าก็ทามให้เราคิดได้
ช่วยเราหาทางออกจนเจอ ถึงแม้ว่าจะเเก้ได้ม่ะหมดก็ตาม (อิอิ)
แต่ก็พอทามให้เรายิ้มได้ อย่างน้อยเราก็ดีใจที่มีเค้าคอยอยู่ข้างกาย
โลกสดใสอีกครั้งหนึ่ง คิดได้ว่าอย่างน้อยเราก็ม่ะน่าแบกปัญหาไว้คนเด่ว
แบกโลกทั้งโลก ไว้คนเด่ว เรายังมีคนที่คอยอยู่ข้างเราเสมอเวลามีอ่ะไรเกิดขึ้น
ทุกปัญหามีทางออกของมันเอง เราอาจจะหามันม่ะเจอ
แต่ถ้ามีใครสักคนยื่นมือมาช่วย หรือว่าเราได้ปรึกษาใครสักคน
ปัญหานั้นมันก็คงม่ะช่ายเรื่องใหญ่ บางปัญหาเราอาจจะคิดว่ามัน ยากจัง
หนักจังเลย แต่กับคนที่ได้รับฟังปัญหาของเราเค้าอาจจะมองว่าเปงแค่เรื่องขี้ปะติ๋ว
แก้ไขง่ายๆ ซึ่งเราเองก็คิดม่ะถึง หรือว่าเราอาจจะม่ะมีประสบการณ์ด้านนั้น
--ขอบคุณ ที่คอยอยู่เคียงข้าง ม่ะว่าจะเปงยังไง
--ขอบคุณ ที่รับฟังทุกอย่างที่เกิดขึ้น
--ขอบคุณ ที่ช่วยแก้ปัญหาหลายๆอย่าง
--ขอบคุณ ที่รับได้กะสิ่งที่เกิดขึ้นและเปงอยู่
--ขอบคุณ ที่ม่ะได้รังเกียจกันและกัน
--ขอบคุณ ที่ช่วยประคองชีวิตให้ดีขึ้น
--ขอบคุณ ที่ทำให้ยิ้มได้ในวันที่มืดมน
--และขอบคุณ ทุกๆๆๆ อย่างที่ให้มา (ม่ะรุจาขอบคุณยังไงล่ะ)
เราจาอยู่ข้างกันไปนานเท่านาน ม่ะสัญญานะว่าจะนานแค่ไหน
เพราะอนาคตเราก็ม่ะรู้ว่าใครจาเจอใครที่ดีก่า หรือว่ามีอะไรมาพรากเราจากกัน
แต่จะทามวันนี้ที่มีคุณอยู่ให้ดีที่สุด วันที่มีคุณอยู่เคียงข้าง และวันนี้ที่คุณเลือกให้เค้าอยู่เคียงข้าง
~ * ~ M y S o L u T i o N ~ * ~
อย่าเพิ่งงงกันนะคร้าบบท่านผู้อ่านทุกท่าน ทุกทีจะมีแต่เรื่องราวไปเที่ยว หนุกหนานๆ
เหอๆๆ อย่างเพิ่งเศร้าไปล่ะ ม่ะต้องซึ้งตามนะ เด่วเขินนนนน
รอคราวหน้าเด่วมีแต่เรื่องหนุกหนานแน่ๆๆ
PS.Happy Birthday ย้อนหลังแด่คุณแม่ผู้ประเสริฐของลูก (15 สิงหา 50) แก่อีกปีหนึ่งล่ะคุณแม่
อย่าทามงานหนักมากนะค่ะ พักผ่อนเยอะ รักษาสุขภาพด้วย จาได้มีเวลาเห็นวันที่ลูกประสบความสำเร็จ
รักแม่มากนะคะ (ถึงแม้แม่จะม่ะได้เข้ามาเห็นในนี้ก็ตาม) บอกรักแม่ทุกครั้งที่เราคุยกันอยู่แล้ว
และจะบอกแม่ตลอดไป ภูมิใจที่ได้เกิดมาเปงลูกของแม่ที่สุดเลย ถึงแม้แม่เราจะลำบากแค่ไหน
แต่แม่ก็ม่ะเคยบ่นให้ลูกฟัง รู้ค่ะว่าเเม่ก็รักลูกมากเหมือนกัน อยากให้ลูกได้ดี
สัญญาค่ะว่าจะทามทุกอย่างให้แม่ภูมิใจในตัวลูกคนนี้มากที่สุด จะม่ะให้แม่ต้องเหนื่อยอีกแล้ว
ปริญญาใบที่สอง ใกล้สำเร็จแล้วนะแม่ รอรับได้เลย --->>รักแม่ยิ่งกว่าชีวิต<<----
|
|
||||
|
|